Terug van weggeweest en nu?

This Post Has Been Viewed 293 Times

Niet zo van het lezen? Luister hem dan nu hier.

Terug van weggeweest en nu?

Sinds mijn terug van weggeweest blog, ben ik gaan nadenken over de stem van God en het luisteren daarnaar. God heeft zoveel mooie dingen te zeggen, maar door de drukte van het leven neem ik vaak niet de tijd om naar God te luisteren. Daarnaast spreekt Jezus heel duidelijk in de bijbel over het uitdragen van het evangelie. Ik wilde vanaf nu meer gaan luisteren naar Gods stem, meer uitstappen in geloof en een gaaf christenleven gaan leiden.

Maar zo gemakkelijk was het niet helaas…

Om een beetje wakker te worden fiets ik tegenwoordig zo’n 40 min naar mijn werk. Een aardig stukje al zeg ik het zelf. Het was vroeg in de ochtend toen ik net aan het einde van de hei langs een vrouw fietste. Toen ik de vrouw voorbij was hoorde ik in mijn hoofd; ‘’zeg tegen die vrouw, Jezus houdt van u’’.  Door het boekje, Gods stem verstaan, had ik een klein beetje geleerd hoe ik Gods stem kon onderscheiden van mijn eigen gedachten. Ik wist dus maar al te goed dat het God was die dit tegen mij zei. De gedachten over wat ze van me zouden denken en het idee dat ik te laat op mijn werk zou kunnen komen. Waren genoeg om stug door te fietsen en het niet tegen de vrouw te zeggen. Toch liet het me niet los en voelde ik me enigzins schuldig dat ik de stem van God genegeerd had terwijl ik zo gebeden had of ik Zijn stem meer mocht gaan verstaan en uit mocht gaan dragen. Ik bad en beloofde dan ook dat als ik de vrouw nog een keer tegen zou komen, ik het echt zou zeggen.

Er volgde verschillende momenten waarop God sprak maar ik er niets mee deed. Ik was bang voor de reacties van de ander of dacht nu is niet het moment. Maar als God spreekt is het juist het moment. Angst, twijfel schaamte enz. won het steeds vaker van mijn wil om het geloof uit te dragen. Tenzij het een situatie betrof waar geen andere mensen bij betrokken waren.

Aan het einde van de hei staat een ruilhuisje, hieruit kan je een boek halen en een ander boek terug zetten. Ik fiets langs dat ruilhuisje wanneer ik moet werken. Het was weer een te vroege ochtend toen ik erlangs fietste en ik de stem van God hoorde; ‘’fiets terug want er staat iets occults in’’. Terwijl ik alweer tientallen smoesjes begon te verzinnen, wist ik dat ik terug moest fietsen. Ik vond dit wat minder spannend en iets gemakkelijker te doen, omdat er niemand bij betrokken was. Ik hoefde me dus voor niemand te schamen…

Ik fietste terug en vond inderdaad een film met een doodskop er op. Ik wist niet zo goed wat ik er mee moest doen en dus heb ik de film maar weggegooid. Niemand is tenslotte tot geloof gekomen door een occulte film. Maar omdat ik natuurlijk wel iets terug moest leggen, besloot ik het toepasselijke boekje ‘’Geef God een kans’’ terug te leggen. Ik had er de grootste moeite mee, maar ook daarin was God vrij duidelijk. ‘’Als je al moeite hebt met het weggeven van een boekje, hoe graag wil je dan je eigen leven aan Mij geven?’’ Okeee, die zit…

Maar naarmate de dagen verstreken, leek het wel alsof God minder tegen mij zei. Tijdens mijn stille tijd sprak Hij nog steeds heel gaaf door bijbelteksten heen en tijdens een samenkomst ervoer ik twee Goddelijke armen om mij heen, waardoor de leegte, die ik even voelde en sinds mijn terug van wegeweest momentje niet meer gevoeld had, verdween. Het is fijn om zo’n levende relatie met God te hebben en toch vond ik het jammer dat ik het idee had dat God minder tegen me zei als het andere mensen betrof. Ik wilde Zijn wil doen en dat was het evangelie uitdragen, maar puntje bij paaltje was ik te schijterig.

Op een ochtend bad ik of God alstublieft iets tegen mij wilde zeggen wat een ander zou opbouwen tot eer van Hem. Na mijn stille tijd en mijn ontbijtje, stapte ik op de fiets naar mijn werk. Terwijl ik met mijn muziek in mijn oren aan het rijden was en het einde van de hei naderde, zie ik de vrouw van een paar weken geleden. Ik fietste langs haar heen en ik hoorde; ”zeg tegen haar dat Ik van haar houd”.  Ik fietste een stukje verder terwijl ik herinnerd werd aan de belofte die ik gemaakt had, dat ik het tegen haar zou zeggen als ik haar nogmaals zou zien.

Met een bonkend hart van de spanning fietste ik terug naar de vrouw en zei tegen haar; ‘’Mevrouw ik heb het heel erg op mijn hart om u te vertellen dat Jezus van u houdt’’. Het antwoord was enigszins teleurstellend; ‘’Ik ben blij dat jij dat zo sterk gelooft’’. Maar ik deed het tenslotte niet voor mezelf maar voor haar en voor God. Dus ik zei haar gedag en fietste verheugd van de kick die het gaf, verder naar mijn werk. Christen zijn is niet saai!

Ik zag dat mijn boekje nog in het ruil huisje zat en bad dat de vrouw, die sowieso langs het huisje liep, het boekje zou meenemen.

Ik noem het dan ook geen toeval dat het boek weg was, toen ik van mijn werk weer naar huis fietste…

 

God wil ook graag persoonlijk tegen jou praten, geef je God een kans en wordt je stil om zijn stem te verstaan? God gaat hele mooie dingen tegen je zeggen, als je stil wordt voor Hem

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Using cookies
This site uses cookies for you to have the best user experience. If you continue to browse you are consenting to the acceptance of the aforementioned cookies and acceptance of our cookie policy