”Die sixpack gaat echt niet mee hoor!”

This Post Has Been Viewed 319 Times

Nadat ik vrij stevig ben geweest toen ik een jaartje of 16 was, ben ik behoorlijk afgevallen en zat ik een jaar geleden zelfs dicht tegen een sixpack aan, ik had in iedere geval een strakke buik. Het was de beloning voor hard werken: veel sporten, weinig snoepen of ongezond eten en weinig alcohol. Ik voelde me goed, was blij met mezelf en mijn zelfvertrouwen groeide, maar of ik echt genoot van het leven… Gezelligheid gaat voor mij gepaard met goed gezelschap, lekker eten, een wijntje etc. Een echte bourgondiër. Maar vaak genoeg zei ik nee tegen gezelligheid en lekker eten. Als ik me een dag liet gaan was die strakke buik ook gelijk weer weg, dus dat wilde ik niet. Ik ging op vakantie en kwam aan. Het Thaise eten, de emmertjes gin-tonic en het bier was mijn lichaam niet gewend en dat mondde uit in wat extra kilo’s. Na de vakantie lukte het me niet meer om in de flow te komen van het gezonde eten en ook het sporten vervaagde een beetje. Ik kreeg te horen ‘’he, waar is je sixpack gebleven of ben je aangekomen?’’.
Het ging met vlagen maar de discipline was ver te zoeken, de alles of niets methode werd mijn motto. Want één snoepje of koekje eten kon ik niet meer, voor ik het wist had ik de hele pot of rol al op. Dan maar helemaal niet snoepen, iets wat ik een week vol hield en wat gevolgd werd door een eetbui waar je u tegen zegt. Ik werd chagrijnig als ik weer teveel gesnoept had of als ik in de spiegel keek. Ik wilde niet meer uiteten of gezellige dingen doen want dan ging het mis. Ik bleef gelukkig hangen op een bepaald gewicht, maar afvallen lukte niet meer.
Toch probeerde ik mezelf op te peppen. Ik hoorde mezelf vaak genoeg zeggen; ‘’ah stel je niet aan je bent niet dik, kijk maar daar zitten nog lijntjes’’. Maar geloven deed ik het niet. Ondanks dat ik Snapchat niet meer gebruikte voor bikini foto’s en daar dus eigenlijk geen sixpack meer voor hoefde te hebben. Wilde ik zo graag mijn sixpack terug.
Tot ik een week geleden opnieuw een stem in mijn hoofd hoorde; ‘’Loretta, waar maak je je druk om, die sickpack gaat echt niet mee naar de hemel hoor! Al dat harde werken is nutteloos, eet gezond, geniet van het leven en steek je tijd in iets wat echt belangrijk is, mij’’.
Ik wist dat ik me niet meer druk hoefde te maken om hoe ik eruitzag en ik wist dat de belangrijkste persoon in mijn leven mij zag staan of ik nou een sixpack heb of niet. Ik ben 100% geliefd, waardevol, goedgekeurd en aanvaard en daar hoef ik helemaal niets voor te doen.
Eet ik nu alles wat los en vast zit? Nee dat niet, ik geloof dat je goed moet zorgen voor je lichaam, dat gezond eten en sporten daarbij hoort. Ik voel me ook lekkerder als ik gezond eet en regelmatig beweeg. Maar ik zeg niet meer overal nee tegen, ik geniet van lekker eten en geniet vooral van het goede gezelschap daarbij. Ik geloof ook dat ik de kracht ga krijgen om hierin een balans te vinden.
Word ik chagrijnig als ik weer een eetbui gehad heb, ik dan in de spiegel kijk, ik zie dat andere vrouwen slanker zijn of als mensen aan mij vragen waar mijn sixpack is gebleven?
Soms, maar dan hoor ik die stem weer; “die sixpack gaat echt niet mee hoor!’’
Ik focus me nu op wat echt belangrijk is in het leven, op iets wat mijn leven zin geeft en vult. Niet op iets wat leeg is, waar je niets voor terug krijgt of wat andere van mij vinden… Daar is het leven en het eten echt veel te leuk, te lekker en te kort voor!
Proost!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back to Top
Using cookies
This site uses cookies for you to have the best user experience. If you continue to browse you are consenting to the acceptance of the aforementioned cookies and acceptance of our cookie policy